Abraham+Kuyper

=﻿Abraham Kuyper =

Abraham Kuyper heeft in zijn leven veel gedaan, hij is geboren als gewone jonge op 29 oktober in Maassluis in het jaar 1837. maar later werd hij predikant, na eerst gestudeerd te hebben. hij studeerde letteren en theologie in leiden. later kreeg hij ook politieke invloed. hij overleed op 8 november 1920 in 's-Gravenhage.

Kuyper en de kerk
Kuyper werd geboren te Maassluis, als zoon van een predikant. De familienaam is eigenlijk Kuijper.[1] Hij studeerde theologie en klassieke talen aan de Universiteit Leiden, waar hij op zijn vierentwintigste promoveerde. Op zijn vijfentwintigste trouwde hij, en werd hij beroepen in Beesd (Betuwe). Abraham Kuyper was tijdens zijn studie, naar gebruik in het midden van de negentiende eeuw, als vrijzinnig dominee opgeleid. In zijn eerste gemeente Beesd veranderde Kuyper in een meer rechtzinnig predikant. In de loop van zijn leven gaf hij hiervoor verschillende verklaringen. In eerste instantie noemde hij de lectuur van de roman The heir of Redclyffe van Charlotte Mary Yonge als een keerpunt, aan het eind van zijn leven meldde hij dat zijn 'bekering' vooral te danken was aan de omgang met het rechtzinnige, orthodox-gelovige kerkvolk, waarbij hij met name wees op Pietje Baltus. Mede ook onder invloed van Kuypers vrouw werd hij hun leidsman en vertegenwoordiger, en hij bleef dat na zijn beroeping in Amsterdam. Hij heeft zich gedurende zijn verdere leven via het oprichten van een kerk, krant, universiteit en politieke partij, voor (de emancipatie van) deze mensen en hun geloofsbeleving ingezet, omdat hij besefte dat in hun orthodoxe behoeften door de Nederlandse Hervormde Kerk met zijn moderne, vrijzinnige leer en belijdenis niet werd voorzien. Zijn onvrede met de zijns inziens vrijzinnige Nederlandse Hervormde Kerk leidde in 1886 tot een scheuring in deze kerk waarbij Kuyper, na wegens zijn ideeën door het kerkbestuur geschorst te zijn, met enkele tientallen medestanders de Gereformeerde Kerk oprichtte. Weldra kreeg deze kerk een groot aantal leden. De stichting van de kerk werd bekend onder de naam Doleantie, genoemd naar het Latijnse dolere (= klagen, smart). Het doel van deze nieuwe kerk was om weer terug te gaan naar de regels van de Dordtse Kerkorde uit 1619 om daarmee de kerkorganisatie en de geloofsbelijdenis weer bij autonome kerkgemeentes en daarmee bij het kerkvolk te leggen in plaats van bij een centraal geregeld en zijns inziens te vrijzinnig bestuur. Zo kon het kerkvolk, door Kuyper 'kleine luyden' genoemd, tot decentraal kerkelijk zelfbestuur overgaan en zodoende zo dicht mogelijk bij hun kerk en de oorspronkelijke, orthodoxe geloofsbelijdenis komen, zonder dat van bovenaf en zonder inspraak de leer werd verkondigd. Tot de kleine luyden behoorden middenstanders, boeren en ambtenaren, nog steeds de traditionele achterban van het CDA, waarin de ARP samen met de CHU en de KVP in 1980 opging.

Janneke de Graaf